Afscheid – Restaurant Schuitendiep

Afscheid

Restaurant Schuitendiep wordt Wijncafé de Kade

Na 2 jaar stopt Restaurant Schuitendiep. Maar niet zonder goed afscheid te nemen. Dat doen we in een afscheidsweek. Van 20 t/m 24 september koken we nog één keer onze allerbeste gerechten. Voor jou: een van onze favoriete gasten. Daarna ga ik, Astrid, per 1 oktober verder met Wijncafé de Kade

De komende tijd ziet er zo uit:

Tot 4 september zijn we gewoon open. Van 4 t/m 19 september zijn we gesloten, dan hebben we vakantie. Van 20 t/m 24 september nemen we afscheid. Elke avond serveren we ons speciaal samengestelde menu. Je kunt alvast reserveren. Vanaf 1 oktober gaan we verder als Wijncafé de Kade. Als je ons kent, weet je dat ons verhaal al veel verder teruggaat dan 2 jaar. Het begon allemaal met Dinercafé Hommius. De eigenaren daarvan waren Eric (mijn vriend) en zijn vader Maarten, de chef-kok was Harro Coster. Na 15 jaar verkochten ze het dinercafé en werd het Eetcafé Schuitendiep. 12 jaar later werd het weer verkocht en heette het Schuitendiep 70. Tot de eerste lockdown in 2020. In die lockdown kwamen Erik en ik zonder werk te zitten. 3 weken voor 1 juno, de dag dat de lockdown zou aflopen, kochten we Schuitendiep. We deden er alles aan om op die magische datum open te kunnen. We namen een chef-kok aan: Jolan Coster. Inderdaad, de zoon van Harro. Al snel veranderden we de naam van Eetcafé naar Restaurant Schuitendiep. En we hadden het best goed daar aan de kade. Maar zoals jullie allemaal weten, bleef het niet bij 1 lockdown. De afgelopen 2 jaren waren niet makkelijk voor ons als restaurant.

Jolan en ik hebben in het begin een pact gesloten. Als een van ons wilde stoppen, dan zouden we dat eerlijk zeggen. En dan gold: samen uit, samen thuis. Eind juni gaf Jolan aan dat hij wilde stoppen. Hij wilde vaker thuis zijn. Dat betekent het einde voor Restaurant Schuitendiep. Iedereen vliegt uit. Alleen ik blijf. Zo goed koken als Jolan kan ik niet, maar ik heb wel een liefde voor wijnen. Toen ik voor het eerst in een wijncafé was, vond ik de sfeer geweldig. Relaxte mensen, fijne muziek, kundige bediening. Dat wil ik ook neerzetten, maar dan voor groepen. Een plek waar je met je collega’s of vrienden kan proosten. Het werd Wijncafé de Kade. Want de kade is een rode draad geweest in ons bestaan aan het Schuitendiep. Zolang wij er zitten is er gewerkt aan de nieuwe Kattenbrug en de verlaging van de kade. De gedachte daarachter is het samenbrengen van de mensen. Een plek die Stadjers verbindt.